पाखरु

एकदा अचानक एक पाखरू
माझ्या पुढ्यात पडलं
जखमी होतं बिचारं
जीवाच्या आकांताने तडफ़डलं

मी पटकन उचलुन घेतलं
थोडं गोंजारलं, थोडं पाणी पाजलं
क्षणापुर्वी घाबरुन थरथरणारं पाखरु
माझ्या हातात थोडं विसावलं

मी त्या जखमी पाखराला
माझ्याजवळ ठेवायचं ठरवलं
निदान त्याच्या जखमा भरेपर्यंत
सांभाळायचं ठरवलं

थोडयाच दिवसात पाखरु
माझ्या घरात रुळलं
काडी काडी जमवुन त्यानं
घरटं बांधायला घेतलं

मलाही नाद लागला
त्याचं घरटं बांधायचा
त्याच्या भोवती काडया टाकुन
त्याला मदत करायचा

आम्ही दोघांनी मिळुन
घरटं छान सजवलं
माझ्या घरातलं त्याचं घरटं
मलाही खुप आवडलं

पण एके दिवशी न सांगता
पाखरु उडुन गेलं
त्याचं घरटं, माझं घर
सगळं सोडुन गेलं

मला दुःख नाहीये कशाचंच
हे एके दिवशी होणारच होतं
त्याच्या पंखातलं बळ
कधी ना कधीत्याला
त्याचं आकाश देणारंच होतं

त्याचं घरटं मी अजुन जपुन ठेवलं
यत्याला पुन्हा गरज पडेल म्हणुन नाही
कधी तरी माझ्या जखमा विसरुन उडुन जायला
हे घरटं मला शिकवेल म्हणून