परवा आमचा एक मित्र सकाळी सकाळी आरडा ओरडा करत घरी पोचला. वेळ सकाळची होती आणि “श्रावण” महिना चालू आहे त्यामुळे इतर काही शंका घ्यायला जागाच नव्हती. घसरलेला रुपाया हे त्याच्या चिंतेचं कारण होतं. जागतिक बाजारपेठेत घसरत चाललेली भारताची पत हे त्याच्या रागाचं कारण होतं.
मी म्हटलं “बाबा रे आपले पंतप्रधान अर्थतज्ञ पण आहेत आपण थोडा धीर धरूया, त्यांना थोडा वेळ देऊया, निघेल काही तरी मार्ग”
“पण तोवर आपण भिकेला लागलेलो असू” मित्र त्याचा मुद्दा न सोडता म्हणाला. हा आता असाच वाद घालत बसणार आणि फुकटचा नाश्ता गिळल्याशिवाय मुद्दा पण सोडणार नाही आणि खुर्ची पण सोडणार नाही हे एव्हाना मला जाणवलं होतं. मुठी वळून सशस्त्र क्रांतीच सर्व समस्यांवर कसा पर्याय आहे ते तो मला पटवून द्यायला लागला.
खूप प्रकारे समजावून सांगितलं पण ऐकायलाच तयार होईना. शेवटी मी त्याला एक पर्याय सांगितला त्याला म्हटलं “आपण एक काम करू “Reserve Bank of India” ला पत्र पाठवू आणि आपल्या चलनातले “पैसे” रद्द करून टाकायची विनंती करू”
“त्याने काय होईल ?” कपाळावर आठी चढवत मित्राने विचारलं
अट्टल बुद्धीवाद्याचा आव आणत मी पुढे सांगितलं
“ अरे आत्ताचे “पैसे” चलनातून बाद करायचे आणि आज आपण ज्याला १ रुपाया म्हणतो त्याला १ पैसा म्हणायचं म्हणजे १०० रुपयांचा एक रुपाया होईल की नाही ?
बहुतेक त्याच्या डोक्यावरून गेलेलं तरीही त्याने मान डोलावली मला त्याची दया आली मी माझा मुद्दा अजून स्पष्ट केला,
“ तुझ्याकडे आत्ता किती पैसे आहेत ? त्याने मान खाली घालून त्याचं पाकीट माझ्या समोर ठेवलं पाकिटात फक्त ७५ रुपए आणि साडेबारा रुपयांची चिल्लर होती. साडेबारा रुपए खिशात टाकून मी म्हटलं आता चिल्लर बाद होणार ह्याचा तुला उपयोग नाही. नवीन चलनाप्रमाणे तुझ्याकडे आता ७५ पैसे आहेत.
त्याने पुन्हा मान डोलावली मी मग माझा मुद्दा अजून आत्मविश्वासाने पुढे रेटला.
“तुझा सगळ्यात मोठा प्रॉब्लेम होता तो डॉलर च्या तुलनेत घसरणाऱ्या रुपायाचा आता ह्या नवीन चलना प्रमाणे एका डॉलर साठी पूर्वीचे ६३ रुपए म्हणजे आताचे फक्त ६३ पैसे मोजावे लागतील” ही Theory ऐकून मित्राचा चेहेरा एकदम उजळला. ताबडतोब सशस्त्र क्रांतीची कल्पना बाजूला ठेऊन “Reserve Bank of India” ला पत्र पाठवायला तो उठून चालू पडला.
आता ह्या हिशोबाने सहज येता येता बायको २००० रुपयांची नाही फक्त २० रुपयांचीच साडी घेईल हे ऐकायला किती छान वाटेल असा विचार करत मी जाम खुश झालो.
अशा हिशोबाने आता तुमचा पगार किती होणार हा विचार करत बसा आणि दुःखी व्हा.......... मी मात्र नाश्ता वाचल्याच्या खुशीत एक प्लेट पोहे अजून खाल्ले आणि खिशात साडेबारा रुपयांची चिल्लर खूळखूळवत कामाला लागलोय.
