ओठ लालसर डसले नसते
जर मला पाहता लटपटलेला
डोळे अवखळ हसले नसते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
ह्रिदयामध्ये नाव तिचे
मी कायमचे लिहीले नसते
जर तप्त तिच्या श्वासामधले
रहस्य मजला कळले नसते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
जर वा-यावरती भुरभुरणारे
केस तिने आवरले असते
नशिबी माझ्या झुरणे नसते
आयुष्यही सुंदर झाले असते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
जर असणे तिचे सवयीचे नसते
आयुष्यही माझे माझे असते
मरणाचे भयही गेले नसते
अन मलाच मी सावरले असते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
जर मला पाहता लटपटलेला
डोळे अवखळ हसले नसते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
ह्रिदयामध्ये नाव तिचे
मी कायमचे लिहीले नसते
जर तप्त तिच्या श्वासामधले
रहस्य मजला कळले नसते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
जर वा-यावरती भुरभुरणारे
केस तिने आवरले असते
नशिबी माझ्या झुरणे नसते
आयुष्यही सुंदर झाले असते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
जर असणे तिचे सवयीचे नसते
आयुष्यही माझे माझे असते
मरणाचे भयही गेले नसते
अन मलाच मी सावरले असते
हे जगणे सोपे झाले असते हे जगणे सोपे झाले असते
४ टिप्पण्या:
hmmmmmmmm....speechless!
छान आणि प्रामाणिक कविता.
it's like you are converting our own feelings into words.thanks for that.
i hope that i will enjoy your poem here onwards also. all the best
actually the above comment is not only for this poem but for your all poems.
your fan
anand
टिप्पणी पोस्ट करा