पाखरु

एकदा अचानक एक पाखरू
माझ्या पुढ्यात पडलं
जखमी होतं बिचारं
जीवाच्या आकांताने तडफ़डलं

मी पटकन उचलुन घेतलं
थोडं गोंजारलं, थोडं पाणी पाजलं
क्षणापुर्वी घाबरुन थरथरणारं पाखरु
माझ्या हातात थोडं विसावलं

मी त्या जखमी पाखराला
माझ्याजवळ ठेवायचं ठरवलं
निदान त्याच्या जखमा भरेपर्यंत
सांभाळायचं ठरवलं

थोडयाच दिवसात पाखरु
माझ्या घरात रुळलं
काडी काडी जमवुन त्यानं
घरटं बांधायला घेतलं

मलाही नाद लागला
त्याचं घरटं बांधायचा
त्याच्या भोवती काडया टाकुन
त्याला मदत करायचा

आम्ही दोघांनी मिळुन
घरटं छान सजवलं
माझ्या घरातलं त्याचं घरटं
मलाही खुप आवडलं

पण एके दिवशी न सांगता
पाखरु उडुन गेलं
त्याचं घरटं, माझं घर
सगळं सोडुन गेलं

मला दुःख नाहीये कशाचंच
हे एके दिवशी होणारच होतं
त्याच्या पंखातलं बळ
कधी ना कधीत्याला
त्याचं आकाश देणारंच होतं

त्याचं घरटं मी अजुन जपुन ठेवलं
यत्याला पुन्हा गरज पडेल म्हणुन नाही
कधी तरी माझ्या जखमा विसरुन उडुन जायला
हे घरटं मला शिकवेल म्हणून

ती पिचत चाललीय

नर आणि मादीच्या

वेगवेगळ्या अस्तित्वापासुन

चाचपडणारा मी

चाचपडणारी ती

तिचं जग निळं आभाळ

माझं जग जमिनीवरचं

ती लोभस, चंचल

मी निश्चल निर्विकार

तिच्या भावना तिचा व्यवहार

माझ्या भावना नुसता व्यवहार

तिच्या नशिबी निर्मीतीच्या वेदना

मी हेतुपुरस्सर मुका साक्षीदार

ती मला भावनेत बांधु पहाणारी

विश्वासाच्या रेशमी मिठीत धरु पहाणारी

मी कसलेला नट, अडकल्याचं दाखवणारा

तिच्या मुर्खपणावर स्वतःशीच हसणारा

स्वतःच्याच भावनांच्या ओझ्याखाली

ती पिचत चाललीय

तिच्यातलं स्त्रीपण शोषुन

मी मात्र फ़ुगत चाललोय

माझे मीपण भिरभिरते

पुरातुनही आसवांच्या
धूसर मन हे हुळहुळते
ओठ मुके अन मुकी भावना
गीत मुक्याने दरवळते
स्वप्न फ़ुलांचे, स्वप्न गुलाबी
मम देहावर सळसळते
थरथर नवथर श्वास कोवळा
रात्र नव्याने मज कळते
हरवुन आता दिशादिशांतुन
माझे मीपण भिरभिरते
उसळुन लाटा रक्तातुनही
खोल तळाशी झुळझुळते

त्यांना मझ भूभू हवा हवा होता

परवा कसं कोण जाणे माझ्याही घरी पोस्टाने एक बंडल आलं
बंडल नाही मारत खरं सांगतोय त्यावर माझ्या भुभुचं नाव लिहीलेलं

सरकार चालवायला सर्वपक्षीय आघाडीलामाझा भुभु हवा होता
खाल्ल्या पैशांना जागणाराकिमान एक नेता हवा होता

डावे करताच तात्विक वळवळ कडाडुन चावणारा देशभक्त हवा होता
त्यांच्या भोंदुगीरीवर जाहीर मुतणारा ताठ कण्याचा मर्द हवा होता

उजवे ओकताच धार्मिक गरळ निस्तारायला त्यांना राम हवा होता
समाजवादी घालताच समाजात गोंधळ सुदर्शन उगारणारा शाम हवा होता

पत्रकार म्हणविणारी गिधाडे फ़ाडणारा निधडया छातीचा शेर हवा होता
न्यायासनाखाली दडलेले नाग ठेचणारा मर्दाच्या जातीचा जवान हवा होता

मी म्हटलं मी माझा भुभु देणार नाही
कुत्रा असला म्हणुन काय झालं त्याला "नेता" करणार नाही

गरिब बिच्चा-या भुभुचा असला अपमान करणार नाही
निदान त्याची तरी शेपुट मी तुमच्यासमोर हलु देणार नाही